playbook
A better eye 5 of 8: People without posing
Portraits of people you know, in their own light, doing something. No cheese, no counting to three.
45m
duration
Ground
pace
Een portret van iemand die je kent is moeilijker dan een portret van een vreemde. Je weet te veel: hoe ze eruitzien als ze poseren, welk gezicht ze trekken als ze denken dat je kijkt. De meeste mensen stijven op het moment dat er een camera verschijnt, niet uit ijdelheid maar uit onzekerheid over wat er van hen verwacht wordt. Geef ze iets te doen en die onzekerheid verdwijnt ergens tussen de eerste en de tweede handeling.
Wat overblijft is een gezicht dat ergens mee bezig is. De blik iets naar beneden, de handen die iets vasthouden of ergens overheen bewegen. Daglicht dat van opzij over een wang valt tekent meer dan een flitser ooit zou doen. Het ene moment waarop ze toch opkijken, precies na een lach, is geen pose maar een pauze. Dat verschil is zichtbaar in de foto, ook voor mensen die het niet kunnen benoemen.
by PlayTryBe team
Ask someone to make coffee, read or fix something. Photograph them while they do it.
Suggestion: Talk to them. The camera is not the point.Move until the light on the face comes from the side, not from above.
Suggestion: Window light at a forty five degree angle is your friend.Get close: face and hands, then just hands.
Suggestion: Details say more than the whole person.One photo where they look at you, right after they laugh.
Suggestion: Say something true, not funny.Show them two photos and let them pick one. Notice which.
Suggestion: People pick the one where they look like themselves.For anyone copying this